* هر آفریننده ای مخلوقات خودش را دوست دارد، عکاس به عکسی که میگیرد عشق میورزد و نقاش به طرحی که میکشد و خداوند – خالق تمم زیبایی ها- نیز تمامی مخلوقاتش -به خصوص انسان ها – را دوست دارد. چه گونه است این همه ظلم بندگانش را میبیند ولی همچنان دوستشان میدارد؟! اصلا خداوند عاشق است. عاشق که میشوی همه چیز را برای معشوقت میخواهی، همیشه سعی میکنی به صلاح معشوقت عمل کنی. پس بدان و آگاه باش که خداوند عاشق است و همیشه به فکر توست! همیشه صلاحت را میخواهد و همه چیز ….
* از من برنمیاد قلمبه سلمبه بنویسم! لپ کلام! بچه تر که بودم همیشه دعام این بود که «خدایا هرچی صلاحمه همون بشه» بزرگتر که شدم یادگرفتم که خدا خیلی دوستم داره پس همیشه صلاحمو میخواد، منتها گاهی این منم که حکمت های خدا رو فراموش میکنم و از صلاح خودم ناراضیم. دعام رو عوض کردم و از اون به بعد وقتی میخوام دعا کنم این رو میگم «خدایا صلاحم رو رضام قرار بده»
پسرکم برات دعا میکنم که از هرچه پیش آید خوشت آید.
باورت می شه مامانی اشک منو در آوردی!!!
دستت درد نکنه که به فکر پسرت هستی!
توسط: گل پسر در آوریل 30, 2008
در 6:43 ق.ظ.